Temat 5 Symetria centralna

Symetria centralna to odbicie figury wokół punktu zwanego środkiem symetrii. Każdemu punktowi figury początkowej odpowiada jeden taki, że środek symetrii pokrywa się ze środkiem odcinka łączącego dwa odpowiadające sobie punkty. Symetrię centralną można również postrzegać jako złożenie symetrii osiowej z osią pionową i symetrii osiowej z osią poziomą. Innymi słowy, centralna symetria to nic innego jak obrót figury o 180° względem środka symetrii.

W muzyce centralna symetria jest dokładnie identyfikowana z kombinacją wstecznej (symetria osi pionowej) i inwersji (symetria osi poziomej). Wynik uzyskany przez zastosowanie tej transformacji nazywany jest wsteczną inwersją oryginalnej melodii.

Zobaczmy przykład:

Należy zauważyć, że te techniki nie gwarantują przyjemnej kompozycji muzycznej, ponieważ istnieje zbyt wiele czynników, które sprawiają, że dana muzyka jest „piękna”. Powiedzmy, że są to narzędzia, za pomocą których kompozytor rozwija skomponowany materiał i nadaje mu pewną spójność.

Na zakończenie tej lekcji proponuję ćwiczenie. Zacznij od podanej melodii i uzyskaj jej retrogradację, a następnie inwersję retrogradacji. Drugą linię pięciolinii potraktujmy jako poziomą oś symetrii, czyli tę, na której znajduje się nuta G pierwszego taktu. Następnie napisz partię w programie do pisania lub zagraj ją bezpośrednio na pianinie